Voeding en fysieke regeneratie

" Schoon je bord, Ze zijn Hongerige in China "is misschien wel de domste artikel dat ik ooit gelezen heb (en ik frequent National Review Online , hoor).

Nu voor het schrijven van een kritiek, ik vroeg me af: Is deze jonge auteur, onbezoedeld door de droge pagina's van de economie tomes of lezingen op symbolische logica, verdienen mijn sarcastische humor (waarvan sommige zijn vergeleken met een degen, of op zijn minst een sterk paar teennagel van de tondeuse)? Maar mijn twijfels snel verdampt.

Als Amanda Park Taylor gaat van het aandeel van haar inzichten op de pagina's aug. De L-Magazine , dan zou ik ook mijn zorgen in de lucht een openbaar forum.

Laten we dan overgaan tot haar gruwelijke ontdekking tijdens het winkelen in Trader Joe's :

Gelukkig toting mijn mole saus en een fles van walnotenolie, bleef ik staan door de diepvriezers op mijn manier uit te checken. Ik heb altijd al een verse groente persoon, maar zij hadden gedacht aan me onlangs dat de oneven zak diepgevroren spinazie kan me helpen in een file, omdat de selectie te produceren dicht bij huis is gewoon niet erg goed. Dus daar was ik, balanceerde op de rand van de baanbrekende verandering, klaar om een ijstijd te voeren in mijn eigen keuken, toen ik merkte dat bijna alle tassen de legende "Produce van China heeft geleid." China?

Inderdaad. En hoe meer ik om me heen keek, hoe meer voedsel dat ik zag dat halverwege was verscheept over de hele wereld. En op datzelfde moment dat ik kon kroop naar de Union Square Green Market en begraven mezelf, letterlijk, in producten die gereisd had minder dan 100 mijl om naar mijn tafel. Wat geeft het?

Op dit punt de lezer misschien niet begrijpen Taylor's benarde situatie. Immers, is het niet een wonderlijke verwezenlijking van de markteconomie dat de kosten van de scheepvaart zijn zo laag dat we kunnen goederen geleverd uit alle hoeken van de wereld te genieten? Wat een prachtige illustratie van het feit dat we allemaal zitten op dezelfde planeet en dus kunnen we maar beter leren leven in vrede en harmonie!

In tegenstelling tot agressieve regeringen, de deelnemers aan de markteconomie hebben geen problemen met het verrichten van vrijwillige transacties met vreemdelingen uit China of ergens anders. Dus wat is het probleem hier?

Nou, ik zal je vertellen, en ik hoop dat u vind het zo alarmerend als ik. Afhankelijk van wie je luistert naar de VS is, hetzij op de rand van het worden, of al is geworden, een netto-importeur van voedsel, dwz importeren we meer eten dan we exporteren. Blijkbaar is het goedkoper om te groeien en het schip spinazie uit China dan het is om in de vrachtwagen uit New Jersey of Upstate ontvangen.

Bij sommige lezers waren net zo verward als ik was, laat me verduidelijken: Het is niet dat de Verenigde Staten de invoer "meer eten" dan exporteren we - na alle, kunt u geen appels met peren vergelijken, of appels en spinazie, in dit geval . Wat sommigen zijn bezorgd over is dat de dollar waarde van de totale Amerikaanse invoer van landbouwproducten kan hetzelfde voor de export meer dan, wat leidt tot een "voedsel tekort."

De economie achter deze - zoals Taylor merkt - is dezelfde reden dat de meeste huishoudens in de VS een levensmiddel tekort bij de lokale supermarkt en restaurants. Dus op dit punt, ik ben vier en een halve punten in haar artikel en ik nog steeds "gewoon niet krijgen." Ah, hier gaan we:

Kun je ook zwanger van de hoeveelheid energie die verbruikt? Een van mijn favoriete one-liners milieuactivist is de oude "IT 35 calorieën brandstof nodig is om een 5-calorie-aardbeien uit Californië naar New York te brengen." Hoeveel calorieën van de brandstof is er nodig om een pond van bevroren broccoli uit China doen? (Ik heb het geprobeerd, maar mislukt, te bedenken dat een op. Als iemand niet weet ...)

Anyway, wat is het punt van Taylor? Afwezig bemoeienis van de overheid, weerspiegelen de marktprijzen de verschillende mogelijkheden voor het gebruik van bronnen in verschillende lijnen. Als consumenten in Manhattan bereid zijn te betalen voor bepaalde hoeveelheden brandstof te worden besteed aan het krijgen van hen spinazie uit China, die Taylor van de tweede denk dat resultaat? Als een ander nodig hebben is meer van belang voor deze brandstof, waarom dan niet die de consument bieden tot de prijs?

Ik ben ook niet zeker wat te maken van haar favoriete one-liner milieuactivist. De reden voor de scheepvaart aardbeien uit Californië naar New York is tweeledig:

1. Het is veel makkelijker om lekkere aardbeien groeien in Californië;
2. New Yorkers hebben geen tongen die zijn 3.000 duizend mijl lang.

De nadruk op calorieën verbruik is ongeveer net zo zinvol en relevant zijn als het gaan naar Les Mis te zien op Broadway en vervolgens te vragen: "Hoeveel lijnen van de dialoog denk je dat werden gesproken ter voorbereiding van die show? Vergelijk nu dat nummer met hoeveel we eigenlijk horen tijdens de voorstelling. Kun je ook zwanger van dergelijk afval?! "

Gelukkig voor Charles Taylor, is haar zaak niet rusten op de calorie-kwestie:

Afgezien van de vraag van de verbruikte energie, is er een hele reeks andere kwesties. De boeren in dit land kan nauwelijks een leven, en het verlaten van de onderneming in een alarmerend tempo. De verliezen we meer bedrijven en de meer voedsel krijgen we uit het buitenland, de meer precaire onze situatie als we stoppen met de mogelijkheid om voedsel te importeren (als gevolg van tekorten, of kosten brandstof, Katrina-zoals het weer, of politieke conflicten). Nationale veiligheid, iemand? Geloof me, de aardige mensen van Dutchess County zijn er veel meer kans om het te maken in de stad als er problemen zijn dan die zendingen vanuit China. Maar ze hebben nog steeds te werk op het land. Als ze stoppen met de landbouw voor de shit hits van de ventilator, nou ja, ehhh ... je niet kunt eten asfalt.

Ik heb geregeld elders met de nationale veiligheid argument voor handelsbelemmeringen. Het volstaat hier te zeggen, "Landbouw futures-markten, iemand? ' Overigens, de Verenigde Staten alleen al besteedt bijna de helft van de wereldbevolking de begroting van de op de militaire , en alleen in termen van het aantal schepen (dat wil zeggen, zonder rekening te houden kwaliteiten van de schepen en het vermogen om te leveren) van de Amerikaanse marine heeft meer dan het dubbele van de volgende hoogste land (Noord-Korea).

De Verenigde Staten hebben enorme grenzen en kan zelfs niet te houden ton cocaïne buiten, ondanks de belachelijke gevangenis-en morele verontwaardiging. Is het echt een waarschijnlijk scenario dat een ander land gaat een blokkade van ons voedsel en het voorkomen van de invoer? En zelfs als ze dat deed, zou niemand zien aankomen, en zeggen, sommige plantaardige spinazie? Of heeft Taylor denk echt dat zonder de begeleiding van haar vooruitziende blik en andere milieubeschermers, de kapitalistische Fat Cats zou elk bedrijf om te zetten in een parkeerplaats of winkelcentrum?

En deskundigen van alle politieke strepen ermee eens dat China kan een voedselcrisis van een enorme omvang worden geconfronteerd. Waarom zou een paar businessfolks geld sturen al hun voedsel hier, verdieping van de voedseltekorten in huis?

Phew! Ik ben blij om te zien dat Taylor eindelijk het lot van de arme Chinese aangepakt; voor een tijdje daar leek het alsof de Amerikaanse werkgelegenheid en de veiligheid waren haar enige zorg. Maar om je vraag te beantwoorden, ik weet het niet, mevrouw Taylor, waarom moet businessfolks geld het eten uit de mond van de Chinese kinderen. Misschien om dezelfde reden NYU en Columbia grad studenten kunnen voedsel te nemen van de arme boeren in Jersey?

Dus doe me een lol. Doe ons allemaal een plezier. Hit uw lokale Greenmarket, zo vaak als je kunt. Zuig de paar extra bucks het misschien u terug. Leer om seizoensinvloeden te eten - nu kersen, perziken in een paar weken, in plaats van bananen de godganse dag. Hudson Valley appelcider is yummier dan jus d'orange. Word lid van een CSA (Community Supported Agriculture) en help een lokale verblijf op de boerderij in het bedrijfsleven. En please, please, please, krijg je spinazie een beetje dichter bij huis.

Nogmaals, er is een ingebouwde prikkel voor mensen om seizoensinvloeden te eten: lagere prijzen. Zelfs zo, dat indien enige aapachtige consumenten willen niets anders doen dan bananen eten de hele dag - en ze zijn bereid om de marktprijs moeten betalen om dat te doen - dan is het niemand andermans zaken. Dat resultaat zou worden als gerechtvaardigd als het gebruik van schaarse hout pulp te produceren duizenden en duizenden exemplaren van het artikel van Taylor.

Middelen voor mensen uit te stijgen boven hun bekrompen eigenbelang en doe wat goed is "voor de economie als geheel" altijd amuse me. Taylor zal haar volgende column wijden wil zeggen, dringen Ford Directieleden tot vier keer zo veel wielen als het aantal voertuigen dat zij van plan op de productie bestellen? Zal ze haar bezoek aan de plaatselijke winkelcentrum en zorg ervoor dat alle medewerkers in de winkels te zien zijn gepland tijdens de geplande uren van operatie in de komende weken?

En wie is daar de controle dat we niet zo dom te veel sneakers maat 12 en maat 11 niet genoeg te produceren?

Taylor, en je andere critici van de spontane uitkomsten van de markteconomie, doe ons allemaal een plezier: ga lezen Henry Hazlitt's Economie in een les . (Do it overdag als u niet wilt verbruiken nodeloos calorieën.) En please, please, please, houd je toekomstige artikelen dichter bij muziek, mode, de dating scène, of andere onderwerpen die veel dichter bij huis dan de internationale handel .

______

Robert Murphy, een aanvulling geleerde van de Mises Institute en een lid van de faculteit van de Universiteit Mises , loopt de blog Gratis advies en is de auteur van De Politiek incorrecte gids voor het kapitalisme , de Studie Gids voor mens, economie en staat met Power and Market , de Human Action Studie Gids en de politiek Onjuiste Gids voor de Grote Depressie en de New Deal . Dit artikel verscheen oorspronkelijk als De Slechtste Economie artikel ooit ?